تبلیغات
طرح تمدن فردا - به یاد نماز نشسته آن مرد در ارتفاع 2920 / ای کاش دوربین هایتان می شکست

جستجو

 

به یاد نماز نشسته آن مرد در ارتفاع 2920 / ای کاش دوربین هایتان می شکست

پنجشنبه 2 آبان 1392   05:05 ب.ظ

 زانوی احمدی نژاد خراب است و مدت هاست که عیب کرده. رفقایش می گویند از 3-4 سال قبل به این سو، درد مزمن زانو، رئیس جمهور سابق را به شدت آزار می دهد، مخصوصا زانوی پای راست. احمدی نژاد در منزل بدون عصا جم نمی خورد تا توصیه های پزشکان را لااقل برای چند ساعت در شبانه روز هم که شده رعایت کرده باشد. پس نوه ها نباید روی زانوی پدربزرگ بنشینند، البته اگر بنشینند هم پدر و مادرشان از ترس «پدربزرگِ اومانیست» جرئت چشم غره رفتن به بچه ها و نیشگون گرفتن قایمکی را ندارند. افت فشار خون رئیس جمهور سابق نیز که داستانی است مشهور و البته مکرر. کامران با بصیرت می گوید در حدفاصل سال های 84 تا 88 که احمدی نژاد منحرف نشده بود، بارها و بارها به احمدی نژادِ مدهوش سوزن زده و به ضرب آمپول و سرم او را سرپا نگهداشته است. این اواخر نیز احمدی نژاد علی رغم قول قبلی به دلیل افت شدید فشار خون در بازی تیم ملی ایران با پیرمردهای دوست داشتنی جام 98، حاضر نشد و به جای خود، بزرگترین زور گیر ایران، یگانه زمین خوار عالم، آن مفسد فی الارض و السماء که در نظر واعظان شهر غول مرحله آخر فساد و تبهکاری انگاشته می شود، یا به قول ما همان محمد رضا رحیمیِ معاون اول را فرستاده بود.


درد جسم احمدی نژاد در برابر آلام روحی اش ناچیز بود، تو بگو یک شوخی بود. احمدی نژاد را این اواخر همه چیز نامیده بودند. یاران میرحسین موسوی آنقدر شرافتمند بودند که برای توهین به احمدی نژاد محدودیت هایی را قائل شوند. سبزاللهی ها حداکثر احمدی نژاد را کوتوله، پوپولیست، دیکتاتور بی ریخت و دروغگو نامیدند و فحش چیز دارشان این بود که می گفتند او چند هفته است که استحمام نکرده. مخالفان احمدی نژاد در این سوی میدان اما با حد و مرز میانه ای نداشتند. در تاریخ ثبت شد که رئیس جمهور منتخب 25 میلیون ایرانی و زنده کننده گفتمان خمینی (ره) کبیر را را نه سبزاللهی ها که حزب اللهی ها فراماسونر، یهودی، بهایی، حجتیه ای، بزرگترین خطر از صدر اسلام تا کنون (لابد بزرگتر از شمر و خولی)، بنی صدر ثانی، علی محمد باب و ... نامیدند. شیوخ قوم حتی پا را از این نیز فراتر گذاشته و سخن از بت پرستی او به میان آوردند و نهایتا با چهارپایش مقایسه کردند. این مورد آخری از دولت اعتدال صله هم گرفت.

اشتباه است اگر این هجوم ماقبل تمدنی را در شمار آلام روحی «احمدی بت شکن» به حساب آوریم چراکه اولا «ما رایت الا جمیلا» و در ثانی «إِذَا خَاطَبَهُمُ الجَاهِلُونَ قَالُوا سَلاَماً». چنین پنداری مستلزم تحقیر احمدی نژاد است. روح «رئیس جمهور اومانیست» بزرگتر از آن بود که از عملیات خودافشاگری و اصرار مخالفانش برای فریاد زدن گوهر درونی شان خم به ابرو آورد. از قیاس مع الفارق برای تقریب ذهن گریزی نیست، احمدی نژاد «ظریف» نبود که پس از خواندن تیتر یک روزنامه رگ سیاتیکش عود کند و زمین گیر شود و «ظریف تر» از آن نبود که ضعف درونی اش را فریاد بزند؛ که درد کمرش را تا مذاکرات ژنو کش دهد؛ که با پتو عکس یادگاری بگیرد و روی ویلچر بنشیند؛ که هدایت صندلی چرخ دارش را به گولاخ های سویسی بسپارد؛ که نگران شکستن النگوهایش باشد ؛که با شانه هایی افتاده و دست هایی روی زانو پشت میکروفن رفته و بگوید: «از حقوق مردم ایران کوتاه نمی آییم.»

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران هنگام ورود به محل کنفرانس خبری در ژنو


دردهای احمدی نژاد در تراز یک بت شکن بود. دردهایی که می توانست حتی چون احمدی نژادی را له کند. فهرست کردن این آلام ممکن نیست اما خلاصه کردنشان آسان است. ما شیعیان احتمالا یک امامی داریم که 1170 سال است که خانه نشین است. «احتمالا داریم»، چرا که اگر «واقعا داشتیم» هرکداممان یک احمدی نژاد بودیم. اما دردی بالاتر از خانه نشینی امام (ع) و زجر 1170 ساله او نیز وجود دارد، درد دیدن و نگفتن. آرمان مرکزی انقلاب 57، زمینه سازی برای پایان توطئه خانه نشانی امام (عج) بود، پس چرا هر آنکس که این علم را بر دارد، با او چنان کنند که با احمدی نژاد کردند؟ و مگر نه این است که آنان که شعارشان همزیستی مسالمت آمیز با جهان سلطه و فریب است، حتی به اللهم عجل لولیک الفرج پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری و تابلوهای منقش به این ذکر در پاستور نیز رحم نکردند؟ اساسا شعار همزیستی مسالمت آمیز «این جماعت ظریف» با دنیای جور و ستم در راستای پایان دادن به خانه نشینی امام (عج) است یا شعار تغییر مدیریت حاکم بر جهان «آن مردانِ مرد»؟ کدام یک از این دو زمینه ساز حاکم شدن امام بر عالم است و کدام یک موجب تداوم خانه نشینی مهدی (عج) می شود؟


عکس/ فرق احمدی نژاد با ظریف


بیش از این نباید از این «منطقه ممنوعه» سخن گفت. آن مرد پس از 2920 روز کارگری برای این ملت ناگزیر از نشسته خواندن نمازش در برابر دوربین های عکاسان شد. ای کاش دوربین هایتان می شکست و آن لحظه را ثبت نمی کردید یا اینکه روز قدس به فرموده خمینی کبیر (ره) یوم الله نبود و غیبت در آن چون غیبت در یک بازی فوتبال جایز بود. دوربین ها اما چندی بعد صحنه ای که احمدی نژاد عصایش را قبل از عزیمت به دانشگاه علم و صنعت پنهان کرد، ثبت کردند تا گناهشان بخشیده شود. آن مرد هرگز در 8 سال زمامداری اش سر سوزنی ضعف از خود نشان نداد. آن مرد حالا هم که رفته اهل نشان دادن ضعف نیست. مبادا دل هایی خالی شوند و آنان که امام (عج) را در حصر نگهداشته اند، خوشحال. حکایتش، حکایت «برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود آرام شکستن» بود. و البته این ها همه از خواص اومانیسم است! اگر اومانیسم ساخته بشر تا این حد زیباست، وای به حال اسلام فرود آمده از جانب پروردگار. این «محمود اومانیست» عجب منبری رفت برای اسلام در این 8 سال.

http://fararu.com/files/fa/news/1392/6/18/82999_123.jpg

http://fararu.com/files/fa/news/1392/6/18/82998_813.jpg

گفتگوی مردم و تحویل نامه به محمود احمدی نژاد

گفتگوی مردم و تحویل نامه به محمود احمدی نژاد

تصاویر/ از میدان 72 تا دانشگاه علم و صنعت


نوشته شده توسط : محمد حسین حیدری